Mijn zoon wilde laatst weer eens iets kopen. Geld is zo’n dingetje…Zo’n dingetje dat vaak een ding wordt, waar relaties aan kapot gaan, dat dus. Nou is dat wat te zwaar geformuleerd maar het onderwerp geld komt zeker nu in de pubertjid vaker aan bod. Want het is “zijn geld”, “jij hebt beloofd dat ik ermee mag kopen wat ik wil en dat je je er niet mee zou bemoeien”, “jij zegt dat ik moet sparen tot ik 50€ heb en dat ik het dan mag uitgeven aan iets wat ik heeeel graag wil!”

Ja dat klopt allemaal. En hoe ingewikkeld is het dan (met name voor mij), dat zoonlief om 17.00 uur (dat is al zo’n moment waarop ik denk, dit is niet handig, want we gaan zo koken en eten enz en papa komt thuis) LEGO wil bestellen? En dan niet voor 5€, maar meteen voor zijn hele spaarrekening (want het is toch boven de 50€ mam en ik wil dit dus al heel lang) Oké, ga maar kijken zeg ik pedagogisch, want het is ook zijn geld en het is mijn idee dat 17 uur geen goede tijd is om dat te doen. Maar ja ik weet ook hoe snel iets wat je al heel lang wilt hebben, na een paar uur al niet meer zo interessant kan zijn….

Na een uur uitzoeken (dat kan want papa kookt, dus ik kan een oogje in het zeil houden) heeft hij zijn mandje vol en is zijn spaarrekening, als hij het gaat kopen leeg ;-). Ik slik en stel nog wat opvoedkundige vragen: Wat kan je nog meer van dit geld kopen? Hoe lang moet je nu sparen om weer 50€ op je rekening te hebben? Wanneer kun je dan weer iets kopen? Hoe doe je dat dan als je weer een keer een Donald Duck wilt kopen? enz enz. Mijn zoon heeft heel goed nagedacht, want hij heeft overal een antwoord op. En eerlijk is eerlijk, de antwoorden zijn prima en doordacht. Dusssss……Alles wordt gekocht met zijn eigen pasje en zijn eigen geld. En die lieverd zegt dan: “mam, wat goed van jou, dat jij je aan de afspraken hebt gehouden en niet hebt gezegd dat het niet mag…” En dan nu maar kijken of al die antwoorden ook nog “kloppen” als hij over een maand ineens die gave ….., wil en vooral nodig heeft. 😉

Weet je wat ik nou zo mooi vind aan dit verhaal? Wat er zo heerlijk is aan de manier waarop ik sinds april in het leven sta? Dat ik meer aandacht heb voor datgene wat er om me heen gebeurt, domweg omdat er tijd voor is. Ik kan en mag mijn omgeving zelf laten kiezen en hoef niet meer krampachtig alle touwtjes in handen te houden om niet om te vallen. Ik sta ook zo wel rechtop.

Lief dat je mee wilde lezen, maak jij ook wel eens zoiets mee? Als je het wilt delen, ik hoor het graag.

Liefs Daphne

ps, de foto is wederom van Bliss and beyond photography. Ik ben dol op Kim Korsten en haar fotografiekwaliteiten!!

Pin It on Pinterest

Share This